فواد گودرزی
به نیمه های تنم رسیده ام مرگ واژه ای کم آورده داشت به راههایی که گمشده در چشمهایم می ریخت واینکه فاصله همیشه دراز می کشد تا به خوابهایمان ایمان بیاوریم من به نقطه چین خطوط درهمَم چگونه این همه مرگ در خیابان نفس می کشد وساعتی که به آونگ سرد خودش گیر داده است به نیمه های ساده ترم که رسیدی خطوط بی حوصله ام را برگرد دارم به خالی مرگ می زنم دارم چگونه در خیابان نفس می کشی طرحی کنار پیاده رو گیج می زند و من به خطوط درهمَم با واژههای کم آورده ای که مرگ چه خوش خیال ِ خوابهایت می گردی به انتها نمی رسد این خیابان برگرد و راههایی که گمشده در چشمهایم می ریخت فروردین 86
خانه شاعران
|
Foad_Goudarzi |
به دلیل حجم بالای آثار رسیده
زین پس
مانیفست ادبی، هر دو روز یكبار منتشر میشود
درباره ما نیفستِ نو
خانه شاعران
دور اما نزدیک
