زن
مهدی عباسی
از اول هم شلوغ می خواهمش
از فحش های ناموسی
و خداحافظی بدون روبوسی
بدون حتی یک صندلی که ببرد تو را
آنقدر اینجا بایستم...
_بخند.
شعر بنویسم...
_بخواب
و باور کنم آش دهن سوزی نیست زن
فقط گرسنه ام من.
داغی تو
اینجا نمی شود ببوسمت.
